عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ
اى كسانى كه ايمان آوردهايد اموال و اولاد شما را از ذكر خدا باز ندارد ، زيرا قلب از جهت لطافت و ظرافتى كه دارد مورد غلبهى هواى نفس قرار مىگيرد و آن را با اشتغال به كثرتهاى خيالى قسّى مىكند و ذكر خدا قلب را از هواى نفس پاك مىنمايد ، سپس اگر انسان به اموال و اولاد مشغول باشد ذكر خدا مىتواند قلب او را از هواى نفس خالى كند و اگر از ذكر خدا غافل شد هواى نفس بر او غالب و متراكم و فشرده مىشود به نحوى كه ابتدا به صورت تشكيك و سپس كفر و نفاق پيش مىآيد .
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
چون بضاعت و كالاى خود را تلف كرده بدون آنكه عوض داشته باشد .
وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ
از اموال و قوا و اعراض انفاق كنيد و از نسبتهاى افعال و اوصاف به خودتان و از انانيّت خويش انفاق نماييد .
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ
انفاق كنيد قبل از آنكه مرگ شما فرارسد ، كه در اين صورت همهى آنچه كه داريد از شما گرفته مىشود و ديگر چيزى از آنچه به خود نسبت مىدهيد نمىبينيد .
فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ
خدايا مرگ مرا تأخير بينداز به مدّتى نزديك اين مدّت اگر اين گفتار در حال احتضار باشد يا به مدّتى نزديك وقت مرگ اگر اين قول در قيامت يا در برزخ باشد .
فَأَصَّدَّقَ
پس تصديق كنم از آنچه كه شايسته است تصديق كنم .