آنان شريك باشيد ، اگر خواستيد اموال و خانههايتان مال خودتان باشد و چيزى از غنيمت به آنان نرسد ، انصار گفتند : بلكه ما از اموال و خانههايمان به آنان مىدهيم و در غنيمت نيز آنان را ترجيح مىدهيم و خود ما از غنيمت چيزى نمىخواهيم ، سپس اين آيه نازل شد .
بعضى گفتهاند : آيه دربارهى آن هفت نفر نازل شد كه در روز احد تشنه شدند و آبى آوردند كه فقط به اندازهى يك نفر بود ، كه يكى از آنان گفت : آب را به فلانى بدهيد .
و همين طور دور زدند و بين هفت نفر آب چرخيد و هيچ يك نخوردند و از تشنگى مردند و خداى تعالى آنان را بهوسيله اين آيه مدح نمود . « 1 »
سورهى الممتحنه
در تفسير آيهى
رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا
مرقوم فرمودهاند :
. . . . از امام صادق عليه السّلام آمده است كه فرمود : از فرزندان آدم مؤمنى نبود مگر آنكه فقير بود و كافرى نبود مگر آنكه غنى بود ، تا آنكه ابراهيم عليه السّلام آمد و عرض كرد پروردگارا ما را امتحان براى كفّار قرار نده پس خداوند در ميان مؤمنين اموال و احتياجاتى قرار داد ، چنانچه در كفّار نيز اموال و حاجاتى قرار داد .
من مىگويم : بر مؤمنين واجب است از ابراهيم عليه السّلام تشكّر نمايند و اين كار او را كه منّت بر مؤمنين گذاشته فراموش ننمايند . « 2 »
سورهى الصّف
در تفسير آيهى
كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ
مرقوم فرمودهاند :
. . . از امير المؤمنين عليه السّلام آمده است كه فرمود :
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ
هامش
( 1 ) صفحات 117 - 118 همين جلد .
( 2 ) صفحه 144 همين جلد .