سورهى الحشر
در تفسير آيهى فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ مرقوم فرمودهاند : آنان به حقيقت رستگاران عالمند . روايت شده كه مردى نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد و از گرسنگى شكايت كرد ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به خانههاى همسرانش فرستاد و آنها گفتند : جز آب چيزى نداريم . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چه كسى امشب اين مرد را نگهدارى مىكند ؟ على بن ابى طالب عليه السّلام عرض كرد : من يا رسول اللّه . و آمد نزد فاطمه عليها السّلام گفت : جز غذاى يك شام چيزى نداريم ولى ما مهمانمان را بر خود مقدّم مىداريم . پس على عليه السّلام گفت : اى دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله دختر بچّه را بخوابان و چراغ را خاموش كن ، وقتى صبح شد و على عليه السّلام نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رفت قضيّه را به آن حضرت خبر داد ، پس چيزى نگذشت كه خداى تعالى اين آيه را نازل نمود : وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ . . . بعضى گفتهاند : به بعضى از صحابه سر بريانى اهدا شد در حالى كه فقير و تهى دست بود ، آن را به همسايهاش فرستاد و آن سر در ميان نه ( 9 ) همسايه گردش كرد و در آخر به دست اوّلى برگشت ، آن وقت اين آيه نازل شد : وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ . بعضى گفتهاند : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در روز بنى نضير به انصار گفت : اگر خواستيد از اموال و ديارتان بين مهاجرين تقسيم كنيد و در اين غنيمت شما هم با