خداى عزّ و جلّ بفرمود آن مردمان آن ديه را تا روز شنبه ماهيان را نگيرند . پس آن مردمان روز آدينه دامها را همى نهادند و روز يكشنبه بر مىداشتند « 1 » و مىگفتند كه ما اين ماهيان را روز يك شنبه همى گيريم . و ماهيان روز شنبه بدان دامهاى ايشان گرفتار همى شدند . و با خداى عزّ و جلّ مكر همى كردند . پس خداى عزّ و جلّ برايشان قوم خشم گرفت و ايشان را همه كبّى گردانيد « 2 » و مسخ گشتند ، و مسخ را نسل نباشد . و هم چنان مسخ گشته هفت روز بماندند و پس بمردند . و اين قصّه نيز « 3 » گفته آمدست ، و اين جايگاه اين مقدار بسنده است « 4 » تا محنت داود عليه السّلم و هلاك شدن اصحاب السّبت بدانسته آيد .
و گروهى ديگر كه مسخ گشتند ايشان اصحاب المايده بودند و از « 5 » قوم عيسى بن مريم بودند عليه السّلم كه با عيسى صلوات اللَّه عليه و با حواريان رفته بودند ، و اندر بيابان گرفتار آمدند ، و طعام نداشتند .
پس آن قوم حواريان عيسى عليه السّلم را گفتند كه عيسى عليه السّلم را بگوئيد « 6 » تا از خداى عزّ و جلّ اندر خواهد تا ما را طعام « 7 » فرستد از آسمان ، كه ما بدين بيابان اندر بماندهايم و طعامى نداريم . ايشان عيسى عليه السّلم را بگفتند كه خداى عزّ و جلّ تواند كه ما را از آسمان طعامى فرستد . عيسى عليه السّلم گفت كه از خداى عزّ و جلّ بترسيد اگر مؤمنانايد كه اين كار بر خداى عزّ و جلّ آسان است و لكن اگر بفرستد
هامش
( 1 ) دام اندر آب نهادند و بروز يكشنبه بيرون آوردند . ( بو )
( 2 ) و صورت ايشان همه از صورت مردم بگردانيد . ( بو ) - و صورتشان بگشت . ( آ )
( 3 ) نيز بسورة البقره . ( آ . بو )
( 4 ) اين مقدار گفته آمد . ( بو ) - اين مقدار كفايت باشد . ( آ )
( 5 ) و اين . ( بو )
( 6 ) و فرا حواريان عيسى گفتند فرا عيسى بگوئيد . ( بو )
( 7 ) خوانى طعام . ( بو . صو ) - طعامى . ( آ )