و رحمت او مأيوس نشويد .
[ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ ]
ما آيات ( تدوينى آفاقى و انفسى ) و دلايل قدرت خود را براى شما بيان كرديم .
[ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ]
باشد كه شما خرد بورزيد ( تا متنبّه شده و انديشه كنيد ) يا با ادراك عقلانى درك كنيد ، يا با عقلهايتان درك دريابيد كه ايستادن در يك مقام موجب قساوت قلب است و ذكر جلا ، روشنى دلها و موجب خشوع است .
[ إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ ]
همانا مردان و زنانى كه در راه خدا صدقه و احسان كنند .
لفظ « مصدّقين و المصدّقات » با تشديد صاد از باب تفعّل خوانده شده ، يعنى كسانى كه صدقه مىدهند و با تخفيف صاد از باب تفعيل خوانده شده ، يعنى كسانى كه خدا و رسولش را تصديق كردند .
[ وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ ]
و به خدا قرض نيكو دهند .
اين جمله حاليّه يا معترضه يا معطوف بر صلهى الف و لام است و به هر تقدير تقييد تصدّق است اگر تصدّق به معناى انفاق مطلق باشد ، يا تأكيد آن است اگر به معنى انفاق لوجه اللّه باشد .
و ممكن است مقصود از تصدّق انفاق بر نيازمندان و مقصود از قرض دادن به خدا صلهى امام باشد « 1 » .
و بنا بر قرائت تخفيف صاد جمله عطف مىشود و به منزلهى اين است كه گفته شود : كسانى كه ايمان آوردند و انفاق كردند .
هامش
( 1 ) تفسير جامع جلد 7 ص 65