تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 569

مساهمون:

ص٥٦٩
زنان مؤمن . لفظ « يوم » ظرف « يضاعفه » يا ظرف خبر در قول خداى تعالى :
لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ
يا ظرف « كريم » يا ظرف لفظ « يقال » مىباشد كه قبل از قول خداى تعالى :
بُشْراكُمُ الْيَوْمَ
تقدير گرفته شده ، يا ظرف « يسعى » است و معناى آن اين است كه هر زمان كه مؤمنين و مؤمنات را مىبينى ، يعنى روزى كه آنها را مىبينى چنين مىبينى .
[ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ ]
وقتى چشم بصيرتت را باز كنى روزى كه مؤمنين را ببينى مىبينى كه نور ايمانشان از پيش رو و سمت راست آنها مىشتابد . و مقصود از اين نور آن كيفيّتى است كه در قلب بيعت‌كننده با بيعت خاصّ ولوى به سبب قبول ولايت داخل مىشود ، آن فعليّت اخير بيعت‌كننده است و از همين جاست كه او فرزند كسى مىشود كه با او بيعت كرده است . گاهى او را در يك واقعه به صورت كسى مىبيند كه به دست او بيعت كرده و گاهى به صورت فرزند او از صلب او مىبيند ، اين كيفيّت يك كيفيّت عرضى نيست ، بلكه آن يك صورت جوهرى است كه از ولىّ امرش نازل شده و به قلب او داخل گشته و قول خداى تعالى :
وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ فِي قُلُوبِكُمْ
اشاره به همين صورت است و آن صورت با چشمان حسّى ديده نمىشود ، بلكه با چشم بصيرت در دنيا و آخرت ديده مىشود و در عالم برزخ‌ها و آخرت آن صورت از پوشش مادّه رها مىشود و هر كس كه از حجاب چشم مادّى رهايى يافته آن را مىبيند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 569 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى