و امّا بعد از حضور و حصول امور فوق ديگر دشمنى و نيرومندى باقى نمىماند تا مقاتله و جنگ سخت باشد ، و ديگر ميل و محبّتى به اموال و قوا و انانيّتها باقى نمىماند ، چون در عوض انفاق چيزى شريفتر و برتر و بهتر يافته است و ديگر انفاق دشوار نمىگردد .
پس كسى كه در هنگام ضعف مسلمين انفاق و قتال مىكند درجهاش بزرگتر است چون يقين او قوىتر است و اجر انفاق و قتال در غياب بزرگتر است از انفاق و قتال در حضور .
بعضى در معناى آيه گفتهاند : مساوى نيست از شما كسانى كه قبل از فتح رسول به سبب معراج انفاق كنند ، چه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بعد از معراج از جهت تأثير قوىتر بود و كسى كه قبل از معراج انفاق كند مانند درخت زيتون است كه شرق و غرب جهان بدان فروزان است بدون آنكه آتشى زيت آن را بر افروزد .
و مولوى قدّس سرّه در بيان اين آيه چه خوب گفته است :
يؤمنون بالغيب مىبايد مرا * زان ببستم روزن فانى سرا
ليك يك در صد بود ايمان به غيب * نيك دان و بگذر از ترديد و ريب
بندگى در غيب آيد خوب و كش * حفظ غيب آيد در استبعاد خوش
قلعه دارى كز كنار مملكت * دور از سلطان و سايه سلطنت