[ يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ ] در آن روز مردان و زنان منافق به اهل ايمان گويند . اين جمله بدل از « يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ » يا بدل از « اليوم » است . [ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونا ] بما نگاه كنيد و شتاب مكنيد يا منتظر باشيد . [ نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ ] و بنگريد ما را تا از نور و روشنايى شما ما هم بگيريم . چون بين مؤمنين و نور آنها و بين منافقين مناسبتى نيست به آنها گفته مىشود برگرديد به پشت سرهايتان . [ قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ ] همانطور كه در دنيا پشت سرتان بر مىگشتيد . [ فَالْتَمِسُوا نُوراً ] از باب استهزا به آنان گفته مىشود : نورى ديگر طلب كنيد . [ فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ ] ديوارى بين آنها كشيده مىشود . [ لَهُ بابٌ باطِنُهُ ] باطن درب يا باطن ديوار . [ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ ] ديوار عبارت از حجابى است كه بين ملكوت سفلى و ملكوت عليا حاجز و حاجب است ، باطن آن به ملكوت علياست كه در آن رحمت و رضوان است ، و ظاهر آن به ملكوت سفلى است كه در آن جهنّم و آتش آن و انواع عذاب آن است . [ يُنادُونَهُمْ ] منافقين زن و مرد ندا سر مىدهند و به مؤمنين مىگويند : مگر ما در انسانيّت با شما نبوديم .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 571
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٧١