غنيمتهاى دنيوى و اخروى را كه لازمهى پيروزى ، فتح بلاد و فتح باب قلب است .
و نيز اطلاق مىشود بر فتح بلاد و كشورگشايى ، بر فتح باب قلب ، و مخاطبين آيه مسلمانانى بودند كه بيشتر همّتهايشان منحصر بر پيروزى بر دشمنان و فتح شهرها و جمع كردن غنيمتهاى دنيوى بود ، ولى مؤمنين بيشتر همّتهايشان بر فتح باب قلب و جمع غنيمتهاى اخروى بود .
و آيات قرآن بر مراتب حالتهاى مردم با كثرت و گستردگى شان نازل شده است و اختلاف تفاسير كه از معصومين عليهم السّلام وارد شده به اعتبار اختلاف احوال مردم است ، گستردگى وجوه قرآن بر حسب گستردگى احوال مردم است پس صحيح است كه گفته شود : مساوى نيست از شما كسى كه قبل از يارى و پيروزى انفاق كند .
يا قبل از غنيمتهاى دنيوى يا اخروى ، يا قبل از كشورگشايى مسلمين ، يا قبل از فتح مكّه با كسى كه چنين نيست .
و همچنين صحيح است گفته شود : مساوى نيست از شما كسى كه انفاق كند قبل از فتح باب قلب به ملكوت و كسى كه پس از قوّت مسلمين و غلبهى آنان انفاق نمايد ، در وقتى انفاق كند كه غنايم زيادست و اميد آن مىرود كه غنايم و فتح بلاد پشت سر هم واقع شود و در وقتى باب قلب باز شده و چيزى را مشاهده كند كه نه چشمى آن را ديده و نه گوشى آن را شنيده باشد .
كه انفاق و مقاتله قبل از اين جز از قوّت يقين و ثبات قلب و قوّت شجاعت و سخاوت محقّق نمىشود .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 566
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٦٦