از امام صادق عليه السّلام آمده است : « أَنْ أَقِيمُوا » و « لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ » كنايه از امير المؤمنين عليه السّلام و « ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ » يعنى ولايت على عليه السّلام و لفظ « من يشاء » كنايه از علىّ عليه السّلام است . اخبار فراوانى با اين مضمون يا نزديك به اين مضمون وارد شده است و چون قرآن داراى وجوه بسيارى است اين وجه بهترين وجوه به حساب مىآيد . وَ ما تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ پس از آنكه علم به صحّت دينشان پيدا كردند ، يا علم به صدق و راستى خلافت علىّ عليه السّلام پيدا كردند ، بعضى آن را از روى علم قبول و بعضى نيز از روى حسد انكار نمودند . [ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ] اگر مشيّت و قضاى حتمى الهى نبود كه همان موجب مهلت تا مدّت معيّنى بود . [ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ] منكران را نابود و هلاك مىساخت ، پذيرفتگان را از بين منكرين راحت و خلاص مىكرد . [ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ ] و آنان كه بعد از پيامبران و امّتهاى آنها وارث كتاب شوند . [ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ] پيش از اين عبارت « بَغْياً بَيْنَهُمْ » بود به معناى ظلم و ستم روا داشتن بعضى بر بعضى و آن هنگامى بود كه برترى امير المؤمنين عليه السّلام را مىديدند ، اكنون : « لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ » آمده است كه كنايه از كسانى است كه امر و دستور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را شكستند و نقض كردند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 52
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٢