[ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ]
من مأمور شدم كه بين شما عدالت برقرار كنم و از جملهى عدالت بين شما اين است كه مردى از شما را براى شما امام قرار دهم تا بعد از وفات من اختلاف بين شما مرتفع گشته و كجى شما راست گردد .
[ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ ]
پس آنچه كه از امر و نهى به شما مىگويم به حال شما سودبخش است و سودش به شما مىرسد ، ضرر آن نيز به شما بر مىگردد و هيچ نفع و ضررى از امر و نهى به خود من بر نمىگردد تا در اين مورد مرا متّهم كنيد .
[ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ ]
بين ما و شما احتجاج و محاجّه لازم نيست . زيرا حقّ و برهان آن ظاهر و روشن است و احتياج به احتجاج نيست ، اين جمله به منزلهى متاركه و جدا شدن از آنانست .
[ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا ]
اين جمله تهديد آنانست به اينكه خداوند بين شان داورى و حكم خواهد كرد .
[ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ]
پس هم او به خدا بر مىگردد و او به نفع محق و بر ضرر مبطل حكم مىكند .
آيات 16 - 24
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 16 تا 24 ]
وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ( 16 ) اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ ( 17 ) يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ