و نيز لفظ « دين » بر اعمالى اطلاق مىشود كه سالك را در سيرش كمك مىكند و لذا ملّت نيز دين ناميده شده است .
و اقامه نمودن و به پا داشتن دين بدين گونه است كه هر مرتبهاى از راه و طريق به مرتبهى ديگر وصل شود و اعمال هر مرتبه به اعمال مرتبهى ديگر متّصل گردد ، نظير اقامه و بهپاداشتن نماز ، تفصيل اقامهى نماز در اوّل سورهى بقره گذشت .
[ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ]
در دين متفرّق و پراكنده نشويد . يعنى در اعمالى كه لازمه راه و طريق است ، يا در خود طريق ، يا در علىّ عليه السّلام و ولايت او متفرّق نشويد ، بدين گونه كه هر يك عمل و طريقى را اختيار كند كه مغاير با عمل و راه ديگرى باشد ، يا مقصود اين است كه چنين نباشد كه هر يك راههاى متعدّد و عملهاى مختلفى انجام دهيد ، يا هر يك در عمل خويش هواهاى نفسانى متعدد و غرضهاى فراوانى داشته باشد .
[ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ ]
مقصود ، مشركين به خدا يا به ولايت است .
[ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ]
مقصود از چيزى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مشركين را به آن چيز دعوت مىكند توحيد و حصر عبادت در خدا يا ولايت است .
[ اللَّهُ يَجْتَبِي ]
خداوند هر كه را بخواهد براى رسالت انتخاب مىكند .
إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ
پس تو از پشت كردن آنها به خدا يا به علىّ عليه السّلام اندوهناك مباش .
[ وَ يَهْدِي ]
مىرساند ، يا راه را نشان مىدهد
[ إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ ]
به هر كس كه به سوى خدا روى كند .