و نيز لفظ « دين » بر اعمالى اطلاق مىشود كه سالك را در سيرش كمك مىكند و لذا ملّت نيز دين ناميده شده است . و اقامه نمودن و به پا داشتن دين بدين گونه است كه هر مرتبهاى از راه و طريق به مرتبهى ديگر وصل شود و اعمال هر مرتبه به اعمال مرتبهى ديگر متّصل گردد ، نظير اقامه و بهپاداشتن نماز ، تفصيل اقامهى نماز در اوّل سورهى بقره گذشت . [ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ] در دين متفرّق و پراكنده نشويد . يعنى در اعمالى كه لازمه راه و طريق است ، يا در خود طريق ، يا در علىّ عليه السّلام و ولايت او متفرّق نشويد ، بدين گونه كه هر يك عمل و طريقى را اختيار كند كه مغاير با عمل و راه ديگرى باشد ، يا مقصود اين است كه چنين نباشد كه هر يك راههاى متعدّد و عملهاى مختلفى انجام دهيد ، يا هر يك در عمل خويش هواهاى نفسانى متعدد و غرضهاى فراوانى داشته باشد . [ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ ] مقصود ، مشركين به خدا يا به ولايت است . [ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ] مقصود از چيزى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مشركين را به آن چيز دعوت مىكند توحيد و حصر عبادت در خدا يا ولايت است . [ اللَّهُ يَجْتَبِي ] خداوند هر كه را بخواهد براى رسالت انتخاب مىكند . إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ پس تو از پشت كردن آنها به خدا يا به علىّ عليه السّلام اندوهناك مباش . [ وَ يَهْدِي ] مىرساند ، يا راه را نشان مىدهد [ إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ ] به هر كس كه به سوى خدا روى كند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 51
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥١