[ سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ]
مقصود اثرى است كه در پيشانىهاى آنان از زيادى سجده در نماز پديد آمده است .
يا مقصود اثرى است كه در اثر بيدارى به سبب نماز شب در آنان حاصل شده است .
يا اثرى است كه از كثرت خشوع آنان در صورتهايشان پديد آمده است .
[ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ ]
و مثل آنان در تورات آمده است .
بدان كه سالك داراى دو مقام و دو شأن است ، شأن سلوك ، شأن جذب ، او در مقام سلوك حقوق را ادا مىكند ، كثرتهاى وجود خويش را از قبيل قوا و لشگريانش استوار مىسازد و همچنين قيّم كسانى است كه زير دست او هستند از قبيل اهل و عيال و خدم و حشم او كه آنها را اصلاح و تربيت مىكند و احتياجاتشان را بر طرف مىسازد .
سالك در مقام جذب از كثرتها روى بر مىگرداند و به سوى وحدت مىرود ، قوا ، لشگريان و عيالش را به جهت وحدت جذب مىكند ، مرمّت زندگى و معاش خود و زير دستانش را به نحوى قرار مىدهد كه به حسن معاد منجرّ مىگردد .
به عبارت ديگر : سالك داراى دو توجّه است ، توجّه به كثرتها و توجّه به وحدت ؛ كه با توجّه به كثرت معاش خود را اصلاح مىكند به نحوى كه منجَر به حسن معاد مىشود و با توجّه به وحدت قوا و لشگريانش را از كثرت به وحدت بر مىگرداند .
و به عبارت سوّم ! سالك داراى دو قرب و نزديكى است ، نزديكى نوافل ، مستحبّات ، نزديكى واجبات و فرائض .