آن كسانى كه با تو بيعت كنند .
[ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ ]
در حقيقت با خدا بيعت مىكنند ؛ چون تو مظهر خدا هستى و در هنگام ظهور ظاهر ، حكم فقط براى ظاهر است كه خداست و مظهر حكمى ندارد .
[ يَدُ اللَّهِ ]
كه در آن حال دست خدا ، نه دست تو .
[ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ]
بالاى دستهايت تفصيل گرفتن بيعت در تفسير قول خدا :
أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ
« 1 » و در تفسير قول خدا :
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ . . .
تا آخر آيه » « 2 » از سورهى توبه گذشت و بيان بيعت در غير اين سوره نيز ذكر شده است .
[ فَمَنْ نَكَثَ ]
كسى كه بيعت را نقض كند ، بدين گونه كه شروط بيعت را نقض كند و آن را انجام ندهد ، يا از اصل بيعت اعراض كند و آن را فسخ نمايد .
[ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ ]
نقض بيعت ، بر ضرر خودش تمام مىشود .
[ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ ]
لفظ « هاء عليه » با ضمّه خوانده شده تا تفخيم لفظ « اللّه » حفظ شود .
[ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً ]
هر كس به عهدى كه با خدا بسته وفا نمايد اجرا و پاداشى بزرگ به او داده مىشود ، كه توصيف آن ممكن نيست .
قمّى گفته : در بيعت رضوان اين آيه نازل شد :
هامش
( 1 ) توبه 104
( 2 ) توبه 111