لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً ]
آنچه مىگويند با زبانشان است و در دلشان اين نيست .
بگو : اگر خدا بخواهد به خاطر تخلّف يا به صورت مطلق ضررى بر شما وارد سازد يا سودى برساند چه كسى مىتواند آن را دفع كند و چه كسى مالك نفع و ضرر شما خواهد شد .
[ بَلْ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ]
پس از اعمالى كه انجام مىدهيد بترسيد .
[ بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلى أَهْلِيهِمْ ]
پس اموال و خانوادههاى شما ، شما را مشغول نكرده ، بلكه از قريش ترسيديد ، چون شما گمان كرديد كه مشركين غلبه مىكنند و محمّد صلّى اللّه عليه و آله و يارانش را مىكشند .
[ أَبَداً وَ زُيِّنَ ذلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ ]
اين گمان در دلهاى شما محكم شده است و در واقع اين گمان به نحوى در قلوب شما ثابت شده است كه احتمال غير آن را نمىدهيد .
[ وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ ]
و گمان بد به خدا و رسولش داشتيد .
[ وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً ]
در حالى كه حيات انسانى در شما نابود و تباه شد .
[ وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَعِيراً ]
به جاى ضمير اسم ظاهر گذاشته شده تا ذم ديگرى از مشركين باشد ، اشعار به علّت حكم گردد ، كه به علّت كافر بودن دوزخ را برايتان آماده كردهايم .
[ وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ ]
و سلطنت و توانمندى آسمانها و زمين خدا در دست خداست و اوست كه بر حسب استعداد هر كس را بخواهد مىبخشد