شما را يارى مىدهد و گامهايتان را استوار مىدارد .
و كسانى كه كفر ورزيدهاند بدا به حالشان ، [ خداوند ] اعمالشان را تباه كرده است .
چرا كه آنان [ وحى ] فروفرستادهى الهى را ناخوش داشتند ، پس اعمالشان را تباه [ و بىارزش ] گرداند .
آيا در زمين سير و سفر نكردهاند كه بنگرند سر انجام كسانى كه پيش از آنان بودهاند چگونه بود ، كه خداوند نابودشان كرد ، سرنوشت كافران همانند آن است .
اين از آن است كه خداوند سرور مؤمنان است و كافران سرورى ندارند .
تفسير
[ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ]
بدان كه در اين سوره حال كسانى ذكر شده كه به على عليه السّلام ايمان دارند يا ولايت او را منكر هستند ، اگر چه ظاهر آيات عام است ولى منظور همين است ، چنانچه در جاى خود به آن اشاره خواهيم كرد .
پس قول خداى تعالى :
الَّذِينَ كَفَرُوا
اعمّ از كفر به خدا يا به رسول ، يا به آخرت يا به علىّ عليه السّلام و ولايت اوست ، ولى مقصود كفر به ولايت است ، قرينهى آن قول خدا :
وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
مىباشد ، كه سبيل خدا و راه خدا جز ولايت نيست ، اعمّ از آنكه لفظ « صدّوا » به معناى اعراض كردند يا به معناى جلوگيرى كردند باشد .
[ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ ]
كارهايى كه در اسلام انجام دادهاند تباه گرديده است ، قمّى گفته است : اين آيه دربارهى آن عدّه از اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نازل شده كه بعد از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله مرتدّ شدند ، حقّ اهل بيت او را غضب كردند و از ولايت ائمّه و امير المؤمنين عليه السّلام جلوگيرى نمودند .