نفس را از هوا و هوس باز مىدارد . در تفسير [ هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ ] مىفرمايند : يعنى جزا و پاداش كسى كه به او نعمت معرفت داده شده جز بهشت چيزى هست ؟ زيرا احسان يعنى داراى حسن و زيبايى شأن ؛ آن براى انسان حاصل نمىشود مگر با قبول ولايت على عليه السّلام . و در روايت ديگرى آمده ! آيا پاداش كسى كه بگويد « لا إله الا الله » جز بهشت چيزى هست ؟ يعنى با شرطش و على عليه السّلام از شروط بهشت است . و در خبر ديگرى است : آيا پاداش كسى كه نعمت توحيد به او داديم جز بهشت است ؟ كه مقصود ولايت است ، زيرا توحيد جز به سبب ولايت حاصل نمىشود . و در خبرى آمده است : اين آيه دربارهى كافر و مؤمن و برّ و فاجر جارى مىشود ، به هر كس كه به او خوبى شود بايد در مقابل آن خوبى كند ، تا پاداش خوبى او شود ، مكافات و پاداش خوبى اين نيست كه به مقدار خوبى طرف مقابل به او خوبى شود ، اگر همان اندازه نيز خوبى شود باز برترى و فضل با كسى است كه ابتدا خوبى كرده است . در تفسير [ تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ] مرقوم فرمودهاند : اسم « ربّ » به صورت مطلق عبارت از اسم اعظم خداست و آن عبارت از على عليه السّلام با علويّتش مىباشد . [ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ ] كه خداوند جلال و عزت و احسان و كرامت است .
واقعه
در تفسير آيه [ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ] مرقوم فرمودهاند : . . . از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه از اين آيه سؤال شد آمده است كه فرمود :