اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ ]
كه اگر اين قرآن ، يا قرآن ولايت علىّ عليه السّلام و وحى كه بر من مىشود ، يا همين رسالت يا ولايت على عليه السّلام كه مدّعى آن هستم : از جانب خدا باشد و شما به آن كافر شدهايد .
[ بِهِ وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ ]
و شاهدى از بنى اسرائيل گواهى بود كه اين كتاب وحى است ؟ چه مىگوييد .
برخى گفتهاند : مقصود عبد اللّه بن سلام است كه علما بنى اسرائيل بود و اسلام آورد ، بعضى گفتهاند : مقصود از شاهد موسى عليه السّلام است زيرا در كتابش تورات آمدن پيامبرى را ثابت نموده و آن شاهدى است .
[ عَلى مِثْلِهِ ]
بر اين گونه كه بر مثل باشد شهادت داده است ، نه شهادت بر خود او ، زيرا شاهد بنى اسرائيل شهادت نداد كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله رسول است ، اين قرآن كتاب او ، على عليه السّلام جانشين اوست .
بلكه شهادت داد كه نبىّ موعود همين شمايل و قيافه را دارد و به چنين چيزى دعوت مىكند ، كتاب او چنين است ، جانشين او داماد و پسر عموى اوست .
[ فَآمَنَ ]
شاهد ايمان آورد .
[ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ ]
و شما از ايمان به آن استكبار ورزيديد .
جواب شرط در اينجا محذوف است ، يعنى آيا شما ظالم نبوديد ؟
و يا آيا مؤاخذه نمىشويد ؟
[ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ]
اين جمله جواب محذوف و دليل آن است ، يا جواب به تقدير لفظ « فاء » است
[ وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا ]
آنان كه به خدا و به رسولش يا به ولايت كافر شدند .
[ لِلَّذِينَ آمَنُوا ]
به آنان كه ايمان آوردند گفتند :