ارسلنا » مفعول دوّم است ، يعنى از مردم و اهل خبره و كسانى كه به اخبار گذشتگان و سيرهى آنها عالم هستند بپرس تا از حال كسانى كه قبل از تو فرستاديم با خبر شوى .
ممكن است لفظ « من » مفعول اوّل و قول خدا « اجعلنا » در مقام مفعول دوّم است ، يعنى از رسولان گذشته سؤال كن كه آنان اگر چه از انظار بشر غايب هستند ، ولى از نظر تو غايب نيستند .
در اخبار بسيارى وارد شده كه شب معراج همهى انبيا و پيامبران به او نشان داده شدند در حالى كه همهى آنها در بيت المقدّس يا در آسمان پشت سر او نماز مىخواندند ، پس خداى تعالى اين آيه را نازل فرمود .
از امام باقر عليه السّلام آمده است كه از او از اين آيه سؤال شد كه او چه كسى بود كه مورد سؤال محمّد صلّى اللّه عليه و آله قرار گرفت در حالى كه بين او ، عيسى عليه السّلام پانصد سال فاصلهى زمانى بود ، پس امام باقر عليه السّلام اين آيه را تلاوت نمود :
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا
« 1 » امام عليه السّلام فرمود : هنگامى محمّد صلّى اللّه عليه و آله به بيت المقدّس اسراء شد از جمله آياتى كه خداوند به او نشان داد اين بود كه خداى تعالى اوّلين و آخرين از پيامبران و مرسلين را حشر نمود ، سپس به جبرئيل امر نمود اذان را جفت جفت و اقامه را جفت جفت بگويد .
سپس در اقامهاش گفت : « حىّ على خير العمل » سپس
هامش
( 1 ) سوره اسراء آيه 1