تأكيد شود .
وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها
يعنى متنعّمين و آنان كه در رفاه مىباشند مىگويند :
إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
ما به آنچه كه شما فرستاده شدهايد كافر هستيم ، چه همه فساد از مالداران و رفاهطلبان ناشى مىشود و امّا اتباع و پيروان شأنى و كارى جز نظر به رؤسا و ثروتمندان ندارند ، چون عقل انسانى ندارند و عقل جزيى هم كه دارند استعمال نمىكنند .
وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً
متموّلان به رسولان گفتند : ما از نظر اموال و اولاد بيشتر از شما داريم پس اگر رسالتى را كه ادّعا مىكنيد حقّ باشد ما به آن سزاوارتريم .
چون اموال و اولاد ما زياد است و اين زيادى اموال و اولاد دلالت بر تفضّل خدا نسبت به ما و قرب ما به خدا و تعيّن ما در رياست مىكند .
وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
و ما معذّب نخواهيم بود ، چون به خدا نزديك هستيم و او بر ما تفضّل دارد وقتى او ما را رسول قرار نداده معلوم مىشود كه اصلا رسالتى در كار نيست و شما دروغ مىگوييد ، اگر هم فرض شود كه شما درباره عذاب آخرت راست گوييد باز ما معذّب نخواهيم بود چون به خدا نزديك هستيم ، يا معنى آيه اين است كه ما معذّب نخواهيم بود ، در حالى كه شما مىگوييد اگر ما گناه كنيم خدا ما را عذاب خواهد كرد ، پس چون ما معذّب نخواهيم بود بر رسالت سزاوارتريم .