كرده است و انزجار از اموال و اولاد از همان جهت است كه خدا نهى نموده است .
روى گردانيدن از جهت توحيد به سبب امر و نهى خدا ، خود توجّه به خداست ، به اضافه مراعات كثرتهاى وجودش و كثرتهاى خارج مملكت وجودش و توجّه داشتن به خدا با اين كيفيّت تكميل دو طرف و دو صفحه نفس است ، يعنى نفس مجرّد ، نفس متعلّق و وابسته و تعميم جهت وحدت و كثرت .
پس از هر دو جهت استحقاق پيدا مىكند و از هر دو ناحيه موجب اجر و ثواب است ، در نتيجه اجر و پاداش او نسبت به كسى كه اين چنين نيست مضاعف مىشود .
به خلاف كافر كه توجّه او به اموال و اولاد اغفال از فطرت و نابود ساختن لطيفه انسانى است و لذا مال و اولاد براى كافر در دنيا عذاب و موجب اين است كه روحشان از بدنشان در حال كفر بيرون بيايد .
و در نتيجه مال و اولاد براى او نقمت و بدبختى مىشود ، نه نعمت .
لذا از امام صادق عليه السّلام وارد شده كه او به كسى كه از اغنيا و ثروتمندان سخن به ميان آورد و از آنها بدگويى كرد فرمود : ساكت باش كه ثروتمند اگر صله رحم بكند و به برادرانش خوبى نمايد خداوند پاداش او را دو برابر مىدهد ، چه خداى تعالى مىفرمايد :
«
وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ
. . . تا آخر آيه » و آيه را تا آخر خواند . « 1 »
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 223 . تفسير قمى : ج 2 ، ص 203 . برهان : ج 3 ، ص 352 .