يا خداوند بين افراد انسان بعد از اسلام و بيعت عام و قبول دعوت ظاهرى و بين قريههاى مبارك كه مشايخ ائمّه عليهم السّلام يا خود ائمّه عليهم السّلام مىباشند ، قريههاى ظاهرى قرار مىدهد .
يا خداوند بين افراد انسان بعد از ايمان و بيعت خاصّ ولوى و قبول دعوت باطنى و بين قريههاى مبارك كه خود ائمّه عليهم السّلام مىباشد ، مشايخ و ناقلين اخبار آنان را قرار مىدهد .
يا خداوند بين افراد انسان و بين قريههاى مبارك كه ائمّه عليهم السّلام با نورانيّت و ظهور ملكوتيشان بر نفوس بيعتكنندگانش مىباشند قريههاى ظاهرى از مراتب ذكر و فكر آنها قرار مىدهد ، يا از مراتب نفوسشان تا قلوبشان كه در آن مراتب ، ائمّه آنها با نورانيّت خويش ظاهر مىشوند ، مراتب و درجاتى قرار مىدهند .
يا خداوند براى افراد انسان پس از آنكه ائمّه آنان با نورانيّت خود بر آنان ظاهر مىشوند قريههاى ظاهر و روشنى قرار مىدهد ، كه آن قريهها عبارت از مراتب نورانيّت ائمّه آنانست كه بين آنان و مقام ولايت ائمّهشان آنها قرار دارد .
پس همه آنان پراكنده و متفرّق مىشوند ، چنانچه اين معنا از مردم مشاهده مىشود .
مردمى كه با بيعت خاصّ ايمان نياوردهاند و بر ايمانشان ثابت نيستند و به آن قريههاى ظاهر مسافرت مىكنند ، مشاهده مىشود كه آنها چگونه متفرّق و پراكنده مىشوند .
و بر حسب مقصد و مذهب و اراده و خواسته چگونه پراكندهاند ، به نحوى كه همديگر را لعن و تكفير مىكنند و بغض و كينه همديگر را بدل
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 59
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٩