حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
در تفسير قمّى آمده است : اين آيه دربارهى قومى نازل شده كه اعمالشان بر آنها عرضه مىشود ولى آنها انكار مىكنند و مىگويند : ما هيچ يك از اين كارها را انجام نداديم پس فرشتگانى كه اعمال آنها را مىنوشتند بر عليه آنها شهادت مىدهند .
امام صادق عليه السّلام فرمود : آن وقت آن مردم به خدا مىگويند :
پروردگارا اينان ملائكه تو هستند و به نفع تو شهادت مىدهند ، به خدا سوگند ياد مىكنند كه هيچ يك از اين كارها را انجام ندادهاند ، اين است معناى قول خداى تعالى :
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ
و اينان كسانى هستند كه حقّ امير المؤمنين را غصب كردند ، در اين هنگام است كه خداوند بر زبان آنها مهر مىگذارد و جوارح آنان را به نطق درمىآورد ، پس گوش شهادت مىدهد به آنچه كه از محرّمات الهى شنيده است ، چشم شهادت مىدهد به آنچه كه از حرامهاى خدا ديده است ، دستها شهادت مىدهند به آنچه كه گرفتهاند ، پاها شهادت مىدهند به آنچه كه در محرّمات الهى راه رفته و انجام دادهاند ، خرج شهادت مىدهد به آنچه كه از حرامها مرتكب شده ، سپس خداوند زبانهايشان را به نطق درمىآورد ، به پوستهاى خويش گويند : چرا عليه ما شهادت داديد . . . تا آخر آيه .