وَ بارَكَ فِيها
در كوهها بركت قرار داد يا در زمين ، كه كوهها بر حسب تنزيل منبع بركات زمين و محلّ معدنهاى مفيد ، نباتات مفيد غذايى و دوايى است .
و بر حسب تأويل بركت جز از ناحيهى كوهها نيست ، زمين محلّ بركات فراوان است كه از جملهى آنها انسان و نفوس كامل است كه بركت جز از ناحيهى آنها نيست .
وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ
در حالى كه اقوات و روزيها براى همهى سائلين و درخواستكنندگان مساوى است ، در مورد سؤال و درخواست حال و استعداد در اقوات درخواست شده هيچ فرق و برترى وجود ندارد اگر چه در مورد سؤال قال گاهى مورد سؤال تخلّف مىپذيرد ، سؤالكنندگان نيز بر حسب اجابت و عدم آن اختلاف پيدا مىكنند .
و ممكن است مقصود اين باشد كه براى سائلين و درخواستكنندگان چهار روز مساوى است ، چون نسبت ايّام آخرت به مادون خود و پائينتر از خود نسبت حقّ به خلق با نسبت رحمانيّه است كه در آن همهى اشياء مساوى و هيچ يك از اشياء در اين مورد تفاوتى با هم ندارند .
و لفظ « سواء » با جرّ و نصب و رفع خوانده شده .
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ
قصد آفريدن آسمان را نمود ، لفظ « ثمّ » براى تربيت در اخبار است ، نه تربيت در وجود ، يا براى تربيت در وجود است و لكن وجود در عالم صغير ، چه حدوث آسمان