نشر علم در بين بندگان است .
يا مقصود قومى است كه مىدانند اين كتاب از جانب خدا نازل شده است .
بَشِيراً
اين قرآن بشارتدهندهى كسى است كه فطرت انسانى در او باقى مانده و به آن فطرت توجّه داشته باشد .
وَ نَذِيراً
بيمدهندهى كسى است كه به آن فطرت پشت كرده باشد اعمّ از آنكه هر يك از آن دو با بيعت تكليفى عام يا خاص بيعت كرده باشد يا بيعت نكرده باشد .
فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ
بيشتر آنان از اين كتاب اعراض نمودند .
فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ
آنها قبول نمىكنند ، چه سماع و شنيدن كنايه از قبول و تسليم است ، چنانچه لفظ سماع كنايه از دوّمين مقامات علم است .
وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ
و آنان گفتند : در گوشهاى ما سنگينى است كه كنايه از كرى است .
وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ
و از آن جهت كه تو ادّعاى رسالت مىكنى بين ما و تو حجاب است كه ما را از ديدن آنچه را كه تو ادّعا مىكنى منع مىكند ، يعنى آنچه را كه تو ادّعا مىكنى اگر از معقولات است منتظر تعقّل ما نباش ، اگر از مسموعات و شنيدنىها است منتظر شنيدن ما نباش و اگر از ديدنىهاى با چشم يا