شده است ، قوم تو نيز نظر كند به آنچه كه از آن امّتها بوده ، تا توسّلى پيدا كنى و بر آزار قومت صبر نمايى ، قوم تو نيز بدانند كه رسول جز بشر نمىباشد و حال رسول جز حال ساير مردم نيست .
وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
هيچ رسولى آيه و معجزهاى نمىآورد مگر با اذن خدا ، چه آيات و نشانهها از جانب خدا طبق حكمتها و مصلحتها نازل مىشود ، پس كسى حقّ ندارد آنچه را كه آنها پيشنهاد مىكنند درخواست كنى .
فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ
پس آنگاه كه امر خدا به عذاب بيايد ، عذاب در دنيا يا در آخرت ، يا امر خدا به انقضاى اجل ، يا به حساب در قيامت ، يا به ظهور قائم ( عجّل اللّه تعالى فرجه ) بيايد .
قُضِيَ بِالْحَقِّ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ
قطعا به حقّ حكم مىشود و باطلكاران در آن زمان و مكان زيان مىبينند .
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعامَ
اين جمله در مقام تعليل ، يا در مقام شمارش نعمتهاست .
لِتَرْكَبُوا مِنْها وَ مِنْها تَأْكُلُونَ وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ
منافع ديگر چهارپايان مانند شير ، پوست ، چشمها و غير اينها .
وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ
با وجود چهارپايان به حاجت و مقصود خود مىرسى ، بدين گونه كه بارها را بر پشت آنها گذاشته و به هرجا كه مىخواهيد نقل مىكنيد .
وَ عَلَيْها
و در خستگى بر آنها سوار مىشويد .