مىآوريد كه داراى ولايت نيست .
و نيز از امام صادق عليه السّلام وارد شده : هرگاه به سوى توحيد خداوند و اهل ولايت فرا خوانده شويد كافر مىشويد .
فَالْحُكْمُ لِلَّهِ
تعليل معنايى است كه از مقام استفاده مىشود ، گويا كه گفته است : عذاب را بچشيد كه حكم براى خداست .
الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ
و او آن و الا و بزرگى است كه جز براى او حكمى نيست .
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آياتِهِ
اين جمله آغاز پيام است كه از ما قبلش منقطع است ، يا جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه فرموده است : اگر حكم فقط براى خداست پس چرا بر بندگان حكم به ايمان نمىكند ؟ و نشان دادن و ارائه آيات يا به اين است كه معجزههاى انبيا عليهم السّلام را نشان دهد ، يا نشانههاى صدق آنها را ارائه كند ، يا آيات قدرت و حكمت و علم خويش را نشان دهد ، يا نشانههاى تدبير را ارائه كند كه بر طبق حكمت او انجام مىگيرد ، يا آيات نفسى را نشان دهد كه هيچ كس از آن آيات و نشانهها خالى نيست .
وَ يُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ رِزْقاً
و از آسمان براى شما روزى بزرگ كه عبارت از روزى انسانى از علم و حكمت است ، بر شما نازل مىكند .
وَ ما يَتَذَكَّرُ
و لكن متذكّر آيات و نشانهها و نازل شدن روزى انسان از آسمان نمىشود مگر كسى كه با توبه با دست ولىّ امرش به سوى خدا بازگردد .