تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 419

مساهمون:

ص٤١٩
رسالت و روح آن دو است ، چه ولايت در حقيقت مشيّت است كه با رب نوع انسانى متّحد است ، ربّ النّوع انسان عبارت از ربّ جميع ارباب است ، از آن تعبير به روح القدس مىشود كه با هيچ يك از انبيا نبود امّا با محمّد صلّى اللّه عليه و آله بود .
مِنْ أَمْرِهِ
از عالم امر ، يا مقصود امر اوست كه عبارت از كلمه « كن » وجودى است ، آن عبارت از مشيّت است كه آن فعل و كلمه و امر خداست .
عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ
يعنى روزى كه اهل زمين و اهل آسمان تلاقى مىكنند ، يا محسن و مسىء با هم تلاقى مىكنند ، يا مقصود تلاقى دوستان يا تلاقى مظلوم و ظالم يا تلاقى تندرو و كندرو و ملحق شدن آن دو به همديگر يا تلاقى پيروان و رؤساست ، آن روز عبارت از روز قيامت است .
يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ
يعنى روزى كه از قبرهايشان نزد خدا آشكار مىشوند ، يا روزى كه از پرده‌ها بيرون مىآيند ، كه آن پرده‌ها عبارتند از حدود و تعيّنات آنهاست ، چه در آن روز از همه تعيّنات و حدود خارج مىشوند . و لذا فرمود :
لا يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ
يعنى هيچ يك از اعمال و اقوال و احوال و مراتب وجود آنان و دقايق آن از خداوند مخفى نمىماند ، بدين معنا كه مردم مىفهمند و بر آنان آشكار مىگردد كه دائما نزد خدا آشكار بوده‌اند ، بر خدا چيزى از
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 419 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى