قَبْلِهِمْ كانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ ما كانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ ( 21 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقابِ ( 22 )
ترجمه :
( 40 / 22 - 10 )
به كافران ندا در دهند كه نفرت خداوند از شما ، بزرگتر از نفرت شما از خويشتن است ، چرا كه به سوى ايمان دعوت مىشديد و انكار و كفر مىورزيديد .
گويند پروردگارا ما را دو بار ميراندى و دو بار زنده كردى ، ما به گناهانمان اعتراف كردهايم ، پس آيا براى بيرون رفتن ( از اينجا ) راهى است ؟
اين از آن است كه چون خداوند به تنهايى خوانده مىشد ، كفر مىورزيديد و چون به او شرك ورزيده مىشد ، ايمان مىآورديد ، حال داورى با خداوند بلند مرتبه است .
اوست كه آياتش را به شما مىنماياند و براى شما از آسمان روزىاى فرومىفرستد ، جز كسانى كه رو به توبه آورده باشند ، كسى پند نمىگيرد .
پس خداوند را - در حالى كه دين خود را براى او پاك و پيراسته مىداريد - بخوانيد هر چند كه كافران ناخوش داشته باشند .
( او ) برافرازنده درجات ( و ) صاحب عرش است ، وحى را به فرمان خويش بر هر كس از بندگانش كه بخواهد فرومىفرستد ، تا از روز همديدارى هشدار دهد .
روزى كه ايشان ( سراپا ) آشكار باشند ( و ) از آنان چيزى بر خداوند پوشيده نباشد ( ندا آيد : ) امروز فرمانروايى از آن كيست ؟ ( پاسخ آيد : ) از آن خداوند يگانه قهار است .
امروز هر كسى بر وفق كار و كردارش جزا يابد ، امروز ستمى ( بر كسى ) نرود ؛ بىگمان خداوند زود شمار است .
و ايشان را از روز قيامت ( / بس نزديك ) بيم ده ، آنگاه كه جانها به گلوگاهها رسيد ، غصّه خويش فروبرند ، براى ستمكاران ( مشرك ) دوستى و شفيعى كه اجازه و