امام عليه السّلام روشن مىشود ، چنانچه اين زمين در دنيا با نور آفتاب روشن است ، آنگاه كه زمين عالم دگرگون شود ، زمين ملكوت بر زمين ملك غالب گردد و زمين بدن با نور ملكوت امام روشن مىشود ، بلكه زمين عالم كبير با نور ملكوت امام روشن مىگردد و انسان با نور امام از نور آفتاب بىنياز مىشود .
چنانچه مولوى قدّس سرّه از زبان شيخ معروف مغربى گفته است :
گفت عبد اللّه شيخ مغربى * شصت سال از شب نديدم من شبى
من نديدم ظلمتى در شصت سال * نى به روز و نى به شب از اعتدال
و چون انسان نمونهاى از عالم است اينچنين است كه هرگاه با ولادت دوّم متولّد شود و ملكوت امامش بر او ظاهر گردد و چگونگى روشن شدن زمين با نور پروردگارش بر او ظاهر مىشود .
امام صادق عليه السّلام فرمود : پروردگار زمين امام زمين است ، پرسيده شد : آنگاه كه خروج كند چه مىشود ؟ فرمود : آن وقت مردم از نور آفتاب و نور ماه بىنياز مىشوند ، به نور امام اكتفا مىكنند .
و از امام صادق عليه السّلام آمده است : آنگاه كه قائم ما قيام كند زمين با نور پروردگارش روشن مىشود ، بندگان از نور آفتاب و نور ماه بىنياز مىشوند و تاريكى از بين مىرود ، همهى اين مطالب در عالم صغير اشاره به تولّد دوّم و ظهور ملكوت امام است .
وَ وُضِعَ الْكِتابُ
در سوره كهف بيان وضع كتاب گذشت .