تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 393

مساهمون:

ص٣٩٣
مرگ گشتند ، مقدّم داشتن كسانى را كه در آسمانها هستند جهت شرافت آنها است و گرنه نخست ساكنان زمين مىميرند ، چون مراد نفخه‌ى اوّل و دميدن اوّل است كه با آن تمام زمينيان مىميرند و پس از آن كسانى كه در آسمانها هستند مىميرند .
إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ
مگر كسى كه خداوند بخواهد او زنده باشد و در خبرى آمده است : مقصود جبرئيل ، ميكائيل ، اسرافيل و ملك‌الموت است . و در خبر ديگرى است : آنان شهدا هستند كه در اطراف عرش با شمشير قرآن بافته‌اند .
ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى
سپس نفخه‌ى ديگرى مىشود يعنى دميدن دوم كه آن نفخه‌ى احيا و زنده كردن است .
فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ
در سوره‌ى نمل بيان كسانى كه در روز قيامت و هنگام نفخ اوّل و دوم ايمن هستند گذشت ، در سوره‌ى نور معانى صور و وجوه قرائت لفظ آن و چگونگى نفخ در آن و چگونگى ميراندن و زنده كردن را بيان كرديم . آيات 69 - 75

[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 69 تا 75 ]

وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ وُضِعَ الْكِتابُ وَ جِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَ الشُّهَداءِ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 69 ) وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِما يَفْعَلُونَ ( 70 ) وَ سِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها فُتِحَتْ
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 393 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى