تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢
نبايد به غير خدا توجّه كنند . پس چرا مىكنند لذا فرمود : و لكن هنگامى كه خداوند به تنهايى ذكر شود دلهاى آنان متنفّر مىشود .
اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ
دلهاى آنانى كه ايمان به آخرت ندارند از ذكر خدا مشمئز مىشود ، چه آنان به خدا پشت كردند ، بر هواهاى خويش روى آوردند ، كسى كه پشت به چيزى مىنمايد از آن چيز و ذكرش متنفّر و مشمئز است در حالى كه كسى كه بر چيزى روى بياورد از آن چيز و ذكرش خوشحال است .
وَ إِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
يعنى هرگاه غير از خدا مانند بت‌ها ، طاغوت‌ها و معاندين على عليه السّلام ذكر شود خوشحال مىشوند . از امام صادق عليه السّلام از اين آيه سؤال شد فرمود : هرگاه خدا به تنهايى ذكر شود و اطاعت كسى را يادآورى نمايد كه خداوند امر به اطاعت از آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله نموده است آنان كه ايمان به جهان آخرت ندارند دلهايشان ناراحت و مشمئز مىشود ، هرگاه كسانى ذكر شوند كه خداوند امر به اطاعت آنان نفرموده است خوشحال مىشوند .
قُلِ
اى رسول در حالى كه تو از آنها اعراض مىكنى و به پروردگارت روى مىآورى بگو :
اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ فِي ما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
پروردگارت توجّه كن ، او را ياد آور به