تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 368

مساهمون:

ص٣٦٨
دوباره به بدنها بازمىگرداند .
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
يعنى تا مدّت معيّن و معلوم .
إِنَّ فِي ذلِكَ
در اين قبض روح و ميراندن هنگام مرگ و خواب لآيات آيات و نشانه‌هاى متعدّدى بر مبدأ بودن خدا و علم قدرت و كمال حكمت او دارد ، نيز دلالت دارد بر اينكه عالم ديگرى غير از اين عالم باقى است و نفس‌ها به آن عالم برمىگردند و انسان داراى مراتبى است و حكم بعضى از مراتب حكم طبع است ، حكم بعضى ديگر حكم عقل مجرّد است ، ممكن است آنچه را كه در عالم باقى است مشاهده نمود ، همان‌طور كه آنچه در اين عالم است مشاهده مىشود ، غير اين‌ها .
لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
گروهى كه قوّه مفكّره را استعمال مىكنند و به كار مىاندازند ، بدين گونه كه عقل را در استنباط معانى دقيق و نتايج خفى و پنهان از مقدّمات واضح و آشكار استخدام مىكنند ( به كار مىگيرند ) . و غير آن گروه اگر چه داراى شعور و علم و مغز باشند و اگر چه داراى تذكّر و تنبّه باشند ولى از مشهودات و ديدنىهاى خود به آيات و نشانه‌هاى خدا راه نمىبرند .
أَمِ اتَّخَذُوا
لفظ ( ام ) منقطعه و متضمّن استفهام يا خالى از استفهام است يا متّصله است كه معادل آن حذف شده است ، تقدير چنين است : ( اتّخذوا من دون اللّه آلهة يعبدونها ام اتّخذوا من دون اللّه شفعاء ) .
مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعاءَ قُلْ
به آنان بگو : آيا خدايان خود را