چگونه تو را از كسانى مىترسانند كه پائينتر از خداى تعالى است ؟
قُلْ
در مقام ردّ آنها در مورد ترسانيدن توبه آنها بگو :
أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كاشِفاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكاتُ رَحْمَتِهِ
يعنى آيا آن كفّار مىتوانند از رحمت خدا جلوگيرى نمايند ؟
در حالى كه هيچ ضررى جز از ناحيهى او نيست ، هيچ رحمتى جز با اذن او نيست .
پس چگونه شما مرا از خدايان خود مىترسانيد ، در حالى كه ترس محقّق نمىشود مگر با ضرر زدن يا منع كردن از نفع كه هيچ كدام از دست آنها برنمىآيد و در مؤنّث آوردن ضميرها توهين به خدايان آنها است ، خواه مقصود از خدايان بتها و ستارگان و امثال آنها باشند ، يا مقصود كسانى باشند كه در دنيا رياست را به خود بستهاند و خود را در برابر پيشوايان حقّ قرار دادهاند .
قُلْ
به آنان با جرأت بگو و نترس :
حَسْبِيَ اللَّهُ
خداوند مرا بس است ، من احتياجى به غير خدا ندارم ، پس خدايان شما هر كارى كه مىتوانند نسبت به من انجام دهند .
عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
بايد توكّلكنندگان بر او توكّل نمايند ، چون با اعتراف و اقرار همه فاعل و مؤثّر در وجود جز خدا نيست .