تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧
نافرمانى ورزم و خالص گردانيدن دين را كه خداوند مرا به آن امر كرده ترك گويم .
عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
من از عذاب روز بزرگ مىترسم و اين و شما كه هر چه را از شرك روزى و خالص مىخواهيد انجام دهيد .
قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ
تقديم لفظ « اللّه » براى حصر است . يعنى بگو : من امر خدا را امتثال مىكنم و او را خالصانه عبادت و پرستش مىنمايم .
فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ
و شما هر چه مىخواهيد در دين خدا شرك بورزيد و هر كه را خواهيد پرستش كنيد .
قُلْ
بگو شما زيان مىكنيد ، چون به نفس‌ها ، قوا و سربازان نفس ضرر مىزنيد ، اين ضرر و زيان همان زيان و خسران بزرگ است .
إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ
زيانكاران كسانى هستند كه در روز قيامت خود و اهل بيت داخل و خارج خويش را به خسران هميشگى افكندند .
يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ
و اين است خسران و زيان آشكار نه خسران و زيان مال كه با شما مغاير است و نسبتى بين آن و شما نيست جز مجرّد اعتبار كه از ناحيه‌ى شرع يا عرف اعتبار مىشود .
لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ