پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحه 313

پدیدآورندگان:

ص۳۱۳
سجده به آنچه با دستان خويش آفريده‌ام ، بازداشت ؟ آيا كبر ورزيدى يا از بلندمرتبگان بودى ؟ گفت من بهتر از او هستم ؛ ( چرا ) كه مرا از آتش آفريده‌اى و او را از گل آفريده‌اى . فرمود از آنجا ( بهشت ) بيرون شود كه تو مطرودى . و لعنت من تا روز جزا بر تو باد . گفت پروردگارا پس مرا تا روزى كه ( همگان ) برانگيخته شوند ، مهلت ده . فرمود تو از مهلت‌يافتگانى . تا روز آن هنگام معيّن . گفت : ( سوگند ) به عزّت تو كه همگى آنان را گمراه خواهم ساخت . مگر از ميان آنان ، آن بندگانت را كه اخلاص يافته‌اند .

تفسير

إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ قالَ يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
تفسير اين آيات در سوره اعراف و حجر گفته شد ، بدانجا مراجعه شود .