تفسير
أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
بندگان مخلص خدا روزى معلوم دارند كه خدمتكنندگان آنها از قبيل ملايكه و حور و غلامان آن را مىدانند .
فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ
و آنها بر حسب روزى و مسكن و مقام و معاشر اكرام شده هستند .
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ
در بهشتهاى پرنعمت بر تختهاى روبروى هم ، حور و غلامان با جام پرشراب آنها را خدمت مىكنند .
حال آنها را در بهشت به حال اهل دنيا و شراب نوشيدن آنها تشبيه كرده است .
بَيْضاءَ
شراب بهشتى سفيد است بخلاف شراب دنيا كه سرخ و تيره است .
لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ
لفظ « لذّت » مصدر يا وصف تأنيث « لذّ » به معناى لذيذ مىباشد . براى نوشندگان لذّتبخش است .
لا فِيها غَوْلٌ
در آن مى و شراب بهشت درد سر و خمارى نيست به خلاف شرابهاى دنيا كه با درد سر و خمارى همراهند .
وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ
لفظ « نزف » مانند « عنى » يعنى عقلش زائل شد و مست گشت .
بعضى گفتهاند : يعنى از آن شراب منع و طرد نمىشوند .
وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ
نزد آنان حورىها و زنان بهشتى است كه خود را منحصر به همسرانشان مىكنند و جز به آنها