فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ
خداوند بر خلق و آفرينش ابتدايى توانا و قادر است ، تا چه رسد به اعاده و زنده كردن دوباره .
بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ
يعنى شأن خداوند آفريدن است ، آفرينش ابتدايى يا بازگرداندن و زنده كردن .
الْعَلِيمُ
خداوند داناست به آنچه كه در آفريدن خلق در ابتدا يا اعاده لازم است ، آگاه مىباشد .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : جدال و مجادله به روشى كه آن روش نيكوتر و بهتر است چيزى است كه خداوند نبىّ خود صلّى اللّه عليه و آله به آن امر كرده ، كه با آن روش مجادله و بحث با كسى بكند كه زنده شدن بعد از مرگ و امر بعث را انكار مىكند ، پس به صورت حكايت فرمود : «
ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ
. . . تا آخر آيه » پس خداوند از پيامبرش خواسته كه با مبطل كه مىگويد : چگونه خداوند اين استخوانهاى پوسيده را زنده مىكند ؟
مجادله بكند و بگويد :
قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ
يعنى بگو كسى آن استخوانها را زنده مىكند كه بار اوّل آنها را آفريد ، پس آيا كسى كه از هيچ و لا شيئى ابتدا به آفرينش انسان كرده عاجز و ناتوان است او را بعد از پوسيدن اعاده كند ، بلكه نزد شما و به اعتقاد شما آفرينش ابتدايى سختتر از دوباره زنده كردن است ، سپس فرمود :
« الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً »
يعنى وقتى آتش سوزان در درخت سبزتر پنهان باشد ، سپس آن آتش را