إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
راه راست عبارت است از ولايت تكوينى و تكليفى ، آن راه راست به سوى هر خير است و راهى است كه به خدا مىرساند و اين جمله ثابت كردن رسول خداست بر چيزى كه واقعا داراى آن چيز است و تثبيت و محكم نمودن امّت او نيز مىباشد و انكار منكرين اوست .
تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ
با رفع خوانده شده تا خبر مبتداى محذوف باشد و اشاره به قرآن است و تنزيل به معناى منزل و نازل شده است .
يا اشاره به تنزيلى است كه براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مشهود بوده ، با نصب خوانده شده تا مصدر فعل خودش باشد كه محذوف است ، يا مفعول فعل « أعنى » يا « أمدح » محذوف است ، با جرّ خوانده شده بنا بر آنكه بدل از « القرءان » باشد و « التّنزيل » را به
« الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ »
اضافه كرد تا ترس او را از غير خدا بر طرف سازد و خوف و رجا به خدا را در او تقويت نمايد .
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ فَهُمْ غافِلُونَ
تا به مردمى را كه به پدرانشان انذار شد ، بيم دهى آنانى كه از عقاب و ثواب و امر و نهى او غافل هستند .
در خبرى كه به امام صادق عليه السّلام منسوب است اشعار به اين است كه معنى آيه انذار به ولايت امير المؤمنين عليه السّلام است ، پس آن مردم از آن غافل هستند ، اين اشعار بدان جهت است كه ولايت غايت رسالت و اصل همه احكام و وعدهها و وعيدها است . « 1 »
لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ
اين قوم به دخول در آتش يا در عذاب بر
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 245 . كافى : ج 1 ، ص 431 ، ح 9 .