تَزُولا
خداوند آسمانهاى طبع و زمينش را از زائل شدن از جاهايشان حفظ و نگه مىدارد .
يا مقصود اين است كه آسمانهاى ارواح و زمينهاى اشباح را از زائل شدن از مقامشان حفظ مىكند ، يا آسمانهاى عالم صغير و زمينش را از زوال حفظ مىكند .
و جمله جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده : براى شركا دخالتى در آسمانها و زمين در عالم كبير و در عالم صغير نيست ؟ پس به نحو حصر فرمود : فقط خدا ، نه غير خدا آسمانها و زمين را از زوال حفظ مىكند .
وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما
مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ
بعد از خدا ، يا بعد از زوال چه كسى پس از او آن را حفظ مىكند ؟
إِنَّهُ كانَ حَلِيماً
او حليم و بردبار است و لذا در عذاب شركا و عبادتكنندگانشان شتاب نمىكند .
غَفُوراً
هر كس توبه كند خداوند او را مىبخشد .
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ
آنان سوگند و قسم غليظى به خدا ياد كردند .
لَئِنْ جاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ
قسم ياد مىكردند كه اگر از جانب خدا انذار كنندهاى براى آنان بيايد هدايتيافتهتر و بهتر از يهود و نصارى مىشوند و اين نوع سخنان رسم زنان و كسانى است كه خصلت و عادت زنان را داشته باشند .
بدين نحو كه مىگويند : اگر چنين بود چنان مىشد ، كه هميشه