شرك آوردن دارند تا در پيروى از شركا معذور باشند ؟ ! يعنى اين شرك آوردن يك امر عظيم و بزرگى است كه عاقل نبايد آن را بدون دليل اخذ كند ، بايد دليلى داشته باشد دلالت كند بر اينكه شريك خدا خالق چيزى از مواليد زمين است .
يا در چيزى از اجزاى آسمان يا اسباب آن كه در زمين مؤثّر هستند شريك مىباشد ، يا شريك بايد داراى حجّت و دليلى از جانب خدا باشد كه دلالت بر شراكت او بكند ، يا مشرك بايد داراى حجّتى از جانب خدا باشد در حالى كه آنها هيچيك از اين امور را ندارند .
بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ
بلكه مشركين يا شركاى در ولايت كه ستمكارند جز وعده دروغ ندارند .
بَعْضُهُمْ
بعضى از آنان ، يا رؤسايشان
بَعْضاً
به بعضى از آنان يا مرئوسينشان .
إِلَّا غُرُوراً
جز غرور ايجاد نمىكنند ، غرور يعنى وعدهاى كه حقيقت ندارد ، بدين نحو كه شركاى ولايت به پيروانشان بگويند :
ما به زبان قال يا حال شفيعان شما هستيم .
چون ادّعاى امامت و خلافت ادّعاى شفاعت است .
يا رؤساى گمراهى و ضلالت بگويند : ما خطاها و گناهان شما را تحمّل مىكنيم ، يا بگويند : ما از محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، يا از بلاها شما را حفظ مىكنيم ، يا شما را در چيزى كه به وحشت و ترس مىاندازد يارى مىكنيم ، يا پيروان بگويند : ما با شما هستيم و بر دشمن شما حمله مىكنيم و غير اينها از وعدههاى دروغ .
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ