معناى مملوك است ، يعنى هر مملوكى از خدا است ، خلاف آنچه ثنويّه مىگويند غير او در عالم ملك شركتى ندارد ، در هيچ يك از مملوكها نيز غير خدا شريك نيست ، خلاف آنچه بعضى از عبادتكنندگان ملايكه و جميع ثنويّه به آن قايل هستند .
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ
و كسانى را كه بدون اذن خدا فرا مىخوانيد ، مانند كسى كه مقابل ولىّ امر را فرامىخواند يا آنها را كه فرامىخوانيد در حالى كه آنان از غير خدا هستند يعنى هر معبودى جز خدا درحالىكه خداى تعالى در شرك آوردن آن اذن نداده باشد .
ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ
آنها مالك حتّى پوست و هسته خرما نيستند ، لفظ « قطمير » يعنى پوست نازكى كه بر پشت هسته قرار دارد ، يا هسته خرما ، يا پوست خرما ، يا دم سفيدى است كه در پشت خرما قرار دارد .
إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَكُمْ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ
اوصافى كه در اين آيه ذكر شده در تنزّل و سير نزولى مترتّب است ، گويا كه خداى تعالى از هر يك به ديگرى اضراب نموده است ، بدين معنا كه اگر هم بخوانيد دعاى شما را نمىشنوند .
و اگر هم بشنوند نمىتوانند پاسخ گويند ( برآورند ) و روز قيامت هم به شرك شما كافر مىشوند .
وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ
و هيچ كس چون خدا خبير مطلق نيست و او تنها كسى است كه به همه امور داناست .