پروردگارشان خوف و خشيت دارند ، نماز را بر پا مىدارند ، توانى هشدار دهى ؛ و هر كس پاكى ورزد ، همانا به سود خويش پاكى ورزيده است و سير و سر انجام به سوى خداوند است .
و نابينا و بينا برابر نيست .
و نه تاريكى و روشنايى .
و نيز سايه و آتشباد .
و ( دل ) زندگان و ( دل ) مردگان نيز برابر نيستند ؛ بىگمان خداوند هر كس را كه بخواهد ( پيام و پند خويش ) مىشنواند ؛ و تو شنوانندهى ( پند و پيامى به ) در گور خفتگان نيستى
و تو نيستى مگر هشداردهندهاى .
ما تو را به حقّ مژده رسان و هشداردهنده فرستادهايم ؛ و امّتى نيست مگر آنكه در ميان آنان هشداردهندهاى بوده است .
و اگر تو را دروغزن انگاشتند ، بدان كه پيشينيان آنان هم كه پيامبرانشان براى آنان معجزات و نوشتهها و كتابهاى روشنگر آورده بودند ، نيز تكذيب پيشه كردند .
سپس كافران را فروگرفتيم ، ( بنگر ) تا عقوبت من چگونه است .
تفسير
يا أَيُّهَا النَّاسُ
خداوند مردم را از باب تلطّف و مهربانى مورد ندا قرار داد ، غنىّ و بىنياز بودن خود و فقر آنان را تثبيت نمود .
أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ
معرفه آوردن مسند جهت اراده حصر است ، اين جمله ردّ بر كسى است كه گفته است : خداوند فقير است و ما بىنياز .
وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
بدان كه فقر و احتياج در ممكن عين ذات وجودى اوست ، بدين معنا كه وجود ممكن وجود تعلّقى و وابسته است ، وابستگى و تعلّق عين ذات است ممكن است ، نه آنكه موجود ممكن چيزى و تعلّق و وابستگى هم صفت بوده باشد ، لذا اين نحو از وجود شأنى جز فقر و نادارى و وابستگى ندارد و وجود