خداوند كراهت مرگ را بر او آسان مىكند و خود قبض روحش را متصدّى مىشود و از كسانى مىشود كه خداوند وسعت در معيشت و خوشحالى هنگام ملاقات با خدا و راضى شدن خدا به ثواب ، آخرت او را تضمين مىكند و خداى تعالى به همهى ملايكهاش در آسمان و زمين مىفرمايد : من از فلانى راضى شدم پس بر او استغفار كنيد .
در تفسير آيهى مباركه
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ . . .
مرقوم فرمودهاند :
در خبرى كه به امام صادق عليه السّلام منسوب است اشعار به اين است كه معناى آيه انذار به ولايت امير المؤمنين عليه السّلام است ، پس مردم از آن غافل هستند .
اين اشعار بدان جهت است كه ولايت غايت رسالت و اصل همهى احكام ، وعدهها و وعيدهاست .
سورهى صافّات
در تفسير
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا
فرمودهاند اصل ظلم ، ظلم و ستم به آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، هر چيزى كه از اين ظلم ناشى شود ظلم است .
و اوّلين ظلم به آل محمد صلّى اللّه عليه و آله پوشيدن و پنهان كردن ولايت تكوينى كه آن ريسمانى است از جانب خدا و ظلم تكليفى و ترك ولايت تكليفى از آن ناشى مىشود ، ظلم در اينجا به ظلم آل محمد صلّى اللّه عليه و آله تفسير شده است .
در تفسير آيه
وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ
مرقوم داشتهاند ، كه آنان نسبت به كارهايى كه انجام دادهاند مورد سؤال قرار مىگيرند يا از نبأ عظيم سؤال مىشوند كه آن ولايت امير المؤمنين على عليه السّلام است چنانچه تفسير شده است .
به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و به امام باقر عليه السّلام نسبت داده شده كه فرمود : بنده گامى بر نمىدارد ، مگر آنكه از چهار چيز مورد سؤال قرار مىگيرد ، از جوانىاش كه در چه چيز صرف كرده و عمرش كه در چه چيز صرف كرده و از مالش كه از كجا جمع كرده و در كجا انفاق كرده و از دوستى ما اهل بيت عليهم السّلام .
در تفسير آيه مباركه
وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ
مرقوم