آيات 54 - 58
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 54 تا 58 ]
وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ( 54 ) أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ( 55 ) فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ ( 56 ) فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ ( 57 ) وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ ( 58 )
ترجمه
( 27 / 58 - 54 )
و نيز لوط را [ فرستاديم ] كه به قومش گفت آيا ديده و دانسته مرتكب [ عمل ] ناشايسته مىشويد ؟
آيا شما از روى شهوت ، با مردان به جاى زنان مىآميزيد ؟
آرى شما قومى ندانمكار هستيد . اما پاسخ قوم او جز اين نبود كه مىگفتند خاندان لوط را از شهرتان برانيد كه ايشان مردمى منزّه طلب هستند .
آنگاه او و خانوادهاش را نجات داديم ، مگر زنش را كه جزو واپسماندگان تعيينش كرده بوديم .
و بر آنان بارانى سخت [ از سنگ ] بارانديم ، باران [ بلاى ] هشداريافتگان چه بد است .
تفسير
وَ لُوطاً
عطف بر مجموع
إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً
است .
إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ
منظور از فاحشه لواط است .