مخصوص به آنان بود از نشانهها و آيات دالّ بر صدق نبوّتشان و قدرت و حكمت خدا در يارى دادن و پيروز كردنشان بر دشمنانشان . . . ذكر نمود رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم را امر به شكر كرد ، سپاس بر نعمتهايى كه خداوند به رسولانش داده است ، چون نعمت دادن به رسولان مقدّمهى ارسال و انعام بر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم است .
وَ سَلامٌ
عطف بر
الْحَمْدُ لِلَّهِ
است ، يعنى پس از ستايش خدا بگو : سلام بر بندگان خدا .
عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى
سلام بر بندگان خدا كه خداوند آنها را انتخاب و اختيار كرد .
چون دانستى كه خداوند آنان را از بين بندگان مخصوص گردانيده و با تحيّت خواصّ بندگان تحيّت گفت ، يا جمله مستأنف از جانب خداست تا تحيّت بر رسولان و فرستادگانش باشد .
آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ
آيا خدا بهتر است يا چيزهايى كه قومهاى رسولان شريك خدا قرار مىدهند ، مانند بتها و ستارگان و گوساله و ملائكه و شياطين و هواها .
أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
لفظ ( أم ) منقطعه و متضمّن استفهام است و ( من ) موصوله و بدل از
اللَّهِ
است .
چون مقصود الزام آنان بر اين مطلب است كه خداوند بهتر از شركاست و آنان در ترجيح و اختيار غير خدا بر خدا سفيه هستند ، از سوى ديگر ما بعد ( أم ) در فقرههاى بعدى واضحتر و رساتر در اين معناست از قول خدا :
آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ
اضراب نمود و فرمود :
خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
و ممكن