مىشود ، زيرا جز بر ملايكه ، انس و جنّ تكليفى نيست .
اين گفتار ناشى از غفلت ادراك موجودات است ، بلكه ما مىگوييم : همهى موجودات مىفهمند و مىدانند : ولى مردم احساس و شعور آنها را نمىفهمند .
خداى تعالى مىفرمايد :
إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ
چون مردم ادراك ساير موجودات را در نمىيابند تسبيح آنها را نمىفهمند .
پس همهى موجودات با صداى بلند چنين مىگويند
ما سميعيم و بصيريم و هشيم * با شما نامحرمان ما خامشيم
چون شما سوى جمادى مىرويد * محرم جان جمادان كى شويد
از جمادى در جهان جان رويد * غلغل اجزاى عالم بشنويد
فاش تسبيح جمادات آيدت * وسوسه تأويلها بربايدت
چون ندارد جان تو قنديلها * بهر بينش كردهى تأويلها
مولوى قدّس سرّه در مثنوى
أَلَّا يَسْجُدُوا
لفظ
أَلَّا
با تخفيف لام از
أَلَّا
خوانده شده ، بنا بر آن كه اصل آن ( يا قوم اسجدوا ) بوده كه منادى حذف شد ، كه در اين صورت جملهى
أَلَّا يَسْجُدُوا
از كلام هدهد است به تقدير قول تا جواب