داده شده ، آن بدان جهت است كه ذكر شد .
مِنْ كُلِّ شَيْءٍ
اين كه فرمود : به ما از هر چيز داده شده و نفرمود همه چيز و هر چيز به ما داده شده بدان جهت است كه براى ممكن به هر اندازه و درجه كه رسيده باشد ممكن نيست هر چيز و همه چيز داده شود ، مر اين كه شيئى و چيز مختص به ممكنات باد ، كه در اين صورت غير از خاتم كسى نمىتواند بگويد : هر چيز به ما داده شده است .
و در خبرى آمده است كه : در آيه لفظ
مِنْ
نيست ، اصل آن و أوتينا كل شيء مىباشد .
پس از آن كلمه سليمان عليه السّلام ذكر كرد كه نعمت خدا از خودش نيست و از جانب خداست او ( خدا ) را به بزرگى ياد كرد و نعمتهاى او را با اهميّت و بزرگ بيان نمود و گفت :
إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ
.
از امام صادق عليه السّلام آمده است كه خداوند به سليمان بن داود عليه السّلام علاوه بر علم سخن گفتن با هر لغت و معرفت لغتها ، زبان پرندگان چرندگان و درندگان عطا فرمود ، سليمان عليه السّلام چنين بود كه هرگاه در جنگها حاضر مىشد به فارسى حرف مىزد ، هرگاه با كارمندان و لشكريان و اهل مملكتش مىنشست با زبان رومى سخن مىگفت ، هرگاه با زنانش خلوت مىكرد به زبانى سريانى و نبطى حرف مىزد ، آنگاه كه در محرابش براى مناجات با پروردگارش مىايستاد به عربى تكلّم مىكرد و آنگاه كه براى وفود دشمنان مىنشست به