تفضيل و برترى بندگان به سبب علم مىنمايد ، با اين كه به آن دو ( سليمان و داود ) ملك عظيم و سلطنت گستردهاى داده شده است .
وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ
سليمان آنچه را كه شايسته بود از داود ارث ببر از قبيل رسالت علم ، ملك و سلطنت به ارث برد و لذا جهت تعميم مفعول دوّم حذف شده است .
به امام جواد عليه السّلام گفته شد : مردم دربارهى كوچكى سنّ و جوان بودن تو حرف مىزنند ، فرمود : خداى تعالى به داود عليه السّلام وحى كرد سليمان عليه السّلام را جانشين خود كند در حالى كه كودك بود و گوسفندچرانى مىكرد ، عبّاد بنى اسرائيل و علمايشان اين مطلب را انكار كردند ، خداوند به داود عليه السّلام وحى كرد : عصاى مردمى كه سخن مىگويند و عصاى سليمان عليه السّلام را بگير و در خانهاى بگذار و بر هر دو مهرهاى مردم را بزن ، وقتى صبح فردا فرا رسيد ، عصاى هر كس كمه داراى برگ و ميوه شد او جانشين است ، پس داود عليه السّلام مطلب را با آنان در ميان گذاشت و خبر داد ، گفتند : ما راضى و تسليم گشتيم « 1 » .
وَ قالَ
و سليمان عليه السّلام جهت اظهار نعمتهاى خدا و شكر گفت :
يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ
لفظ
عُلِّمْنا
به صورت مجهول آمده يعنى به من زبان مرغان تعليم داده شده است تا تبرّى از انانيّت بوده باشد ، اشاره بر اين كه علمى : كه خداى تعالى به او داده از محض فضل خداست ، نه از خودش .
وَ أُوتِينا
لفظ
أُوتِينا
به صورت مجهول آمده است يعنى
هامش
( 1 ) . نور الثقلين ج 4 ص 77 ح 20 و الكافى ج 1 ص 383 ح 3