سخن مىگويد خداى تعالى است پس آگاه باشد و آمادهى گرفتن چيزى باش كه به تو الفا مىشود .
پس لفظ « هاء » ضمير متكلّم و
أَنَا
خبر و
اللَّهُ
بدل آن است ، ممكن است « هاء » ضمير شأن و
أَنَا اللَّهُ
تفسيركنندهى آن بوده بشد .
نقل شده است كه موسى پس از شنيدن اين كلمه درخواست برهان بر مطلب نمود ، پس خداى تعالى فرمود :
وَ أَلْقِ
اين كه عطف بر محذوف است كه جواب سؤال مقدّر يا مذكور مىباشد .
و تقدير آن چنين است : ( ايقن ذلك و ألق ) به آن يقين پيدا كن و بينداز .
عَصاكَ
عصايت را ممكن است لفظ
عَصاكَ
عطف بر
بُورِكَ
باشد تا اين كه همانند آن
بُورِكَ
تفسير
نُودِيَ
باشد ، ممكن است عطف بر
إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ
باشد كه آن در معنا چنين است : ( قال يا موسى انه انا الله و الق عصاك ) .
پس موسى عصا را انداخت ، كه عصا مارى زنده و متحرّك شد ، پس نگاه كرد ديد عصايش مارى است كه حركت مىكند .
فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ
وقتى ديد مار حركت مىكند .
كَأَنَّها جَانٌّ
گويى كه آن مار بزرگ نيست ، چه لفظ
جَانٌّ
مارى است كه بزرگ نبوده و اذيّت و آزار در پى نداشته باشد . . . .
برخى گفتهاند آن عصا در آن مقام مارى كوچك و بدون اذيّت شده چون اوّلين بار بود كه موسى آن را مىديد ، پس خداوند آن را مار بزرگ قرر نداد ( همانند وقتى كه فرعون را ملاقات كرد ) ، زيرا خداوند خواست كه موسى وحشت نكند ( نترسد ) ، در عين حال